YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25860
KARAR NO : 2013/19038
KARAR TARİHİ : 09.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Üstte Taşınan Eşyayı Çekip Almak Suretiyle Hırsızlık, Kamu Malına Zarar Verme, Görevi Yaptırmakak için Direnme, Başkasına Ait Kimliğin Kullanılması (iftira)
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık …’ın, Mağdur …’a karşı, üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık, Sanık …’ın, mağdurlar … ve Muhittin’e karşı, üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temiyiz itirazının incelemesin de;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, başkasına ait kimliği kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temiyiz incelemesin de;
Sanık … hakkında iftira suçundan kurulan hükmün gerekçesinde, nedeni gösterilerek, temel ceza belirlenirken takdiren alt hadden uzaklaşılarak teşdit uygulandığı belirtildiğinden, kısa kararın “e-1” bendinde yer alan “takdiren alt hadden olmak üzere” ibaresi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, başkasına ait kimliği kullanma suçlarında kurulan mahkumiyet hükümlerinde, sanığın sabıkasına konu, önceki hükümler olan, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi 2000/158 E. 2000/785 K., Çanakkale Asliye Ceza Mahkemesi 2000/725 E. 2001/232 K., Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2001/1170 E. 2003/237 K. ve İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/879 E. 2004/156 K. sayılı ilamları tekerrüre esas alındığı belirtilmiş ise de, birden fazla tekerrüre esas mahkumiyet bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Yasa’nın 108/2. maddesi gereğince, sadece en ağır cezaya ilişkin, İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/879 E. 2004/156 K. sayılı hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin, gözetilmemesi,
Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, başkasına ait kimliği kullanma suçlarında kurulan hapis cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri neticesinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCK.nın 53/1-a,b,c,d,e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” ve birden fazla tekkerrüre esas alınan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, mahkumiyet hükümlerinde tekerrüre ilişkin paragrafların çıkarılarak, sabıkasındaki ilamlardan ceza miktarı bakımından en ağır olanın tekerrüre esas alınması gerektiğinden yerlerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas sabıkalarından İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/879 E. 2004/156 K. sayılı ilamı ile tayin olunun 5 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık …’ın, Mağdur Muhittin Çelen’e karşı, hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temiyiz itirazının incelemesin de;
Polis memuru … Tunçer ve zabıta memuru … …’in pazar yerinde bulundukları sırada Sanık …’ün, pazar yerinde alışveriş yapan şahısları sıkıştırdığını ve şüpheli davranışlarda bulunduğunu görmeleri üzerine, sanık …’ün kimliğini sorduklarında, sanığın, cebinde çıkardığı şeffaf bir poşet içinde olan, suça konu parayı atması, sanıktan elde edilen bu paranın mağdur Muhittin’e ait olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yükletilen hırsızlık suçunu işlediğinde kuşku bulunmadığı gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeye yazılı şekilde beraat kararı verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.