YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1383
KARAR NO : 2023/4095
KARAR TARİHİ : 12.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Eşi kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine verilen 19.09.2018 tarihli ve 2018/220 Esas, 2018/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2019/3155 Esas, 2019/4458 Karar sayılı kararı ile mağdurdaki yaraların niteliği, iç organlarda hasar oluşturup oluşturmadığı ve ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünde rapor aldırıldıktan sonra sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi ve sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/404 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; sanığa daha fazla ceza verilmesi, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun resmi nikahlı evli olup olay tarihinde aynı çatı altında birlikte ikamet ettikleri, ancak aralarında o tarihte geçimsizlik bulunması nedeniyle sık sık tartışmalarının olduğu, olay günü oğulları tanık …’in uyuduğu ve diğer tanık …’in de evde bulunduğu sırada sanığın mağdura hakaret içeren sözler sarf etmesi üzerine tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın mutfaktan aldığı bıçak ile mağduru yaraladığı, mağdurun bağırması üzerine evde başka bir odada uyuyan mağdurun oğlu tanık … ve salonda televizyon izleyen yeğeni tanık …’in mutfağa gelerek, sanığı mağdurun yanından uzaklaştırdıkları anlaşılmıştır.
2. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaranmalarının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, sol üst ekstremitede bulunan fonksiyonel kısıtlılığın organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu bildirilmiştir.
3. Sanık savunmaları, mağdur … anlatımları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve olay yeri basit krokisinin dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın mağduru bıçakla yaraladığına ilişkin beyanları ve mağdurun beyanı ile uyumlu tanık beyanları ile adlî muayene raporları karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık ile mağdur arasındaki kavganın başlangıcına ilişkin sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları karşısında daha az ceza almaya yönelik sonradan geliştirdiği savunmalarına itibar edilmeyerek mağdurdan sanığa yönelen haksız bir davranış bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında bulunduğu, Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/404 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kendisini vekil ile temsil ettiren Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/404 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Katılan … Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan … Hizmetler Bakanlığına verilmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2023 tarihinde karar verildi.