YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11124
KARAR NO : 2023/18434
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarih 2015/673 Esas, 2016/55 Karar ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bendleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteminin özetle; sanığın savunmasının aksine “terbiyesiz.” dediğinin sabit olduğu ve bu sözün hakaret kastı ile söylendiği, sanığın beraatine karar verilmesinin onun ödüllendirilmesi olduğu ve bu durumun kabul edilemeyeceği bu nedenlerle sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, hakkında görülmekte olan başka bir davayı katılan vekili sıfatı ile takip eden katılana hitaben olay tarihinde yapılan duruşmada terbiyesiz diyerek hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanık tarafından söylenen sözün hakaret suçu kapsamında kalmadığı, kasıt unsurunun oluşmadığı bu nedenle unsurları yönünden oluşmayan suçtan dolayı sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede katılanın diğer temyiz istemi sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak, sanık hakkında atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun’un 223/2-a ve c maddeleri gereğince karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 inci madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmından “ve kastının bulunmaması” ile “-c” ibarelerinin çıkartılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
16.05.2023 tarihinde karar verildi.