YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18721
KARAR NO : 2013/28316
KARAR TARİHİ : 02.12.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dairemizin 25/07/2012 günlü iade kararının sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu, dairemizin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup, katılan vekili’nin sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 21.07.2009 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan kurumun 16.02.2009 ve 21.07.2009 tarihli yazılarında, mühürleme tutanağının bulunmadığının belirtilmesi ve dosya içerisinde herhangi bir mühürleme belgesinin bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA
2) Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizine gelince;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I
5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında istem gibi CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.