YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11009
KARAR NO : 2023/18512
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, sanığın suçunu itiraf ettiği, dosyada bulunan CD çözümleme tutanağıyla sanık savunmalarının çelişkili olduğu, kendisinin sanığa hakaret etmediği, sanık hakkında cezaya hükmolunması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tarafların boşanma aşamasında oldukları, olay tarihinde katılanın çocuklarını görmek için sanığı aradığı, sanığın bu telefon görüşmesinde katılana hitaben “Kes ağzına s…ın adamı.” şeklindeki sözlerle hakaret eyleminde bulunduğu, ancak bu eylem üzerine katılanın da “Ne diyon ya niye terbiyesizlik yapıyon.” ve “Ben seni bak ben seni.” şeklindeki sözlerle karşılık verdiği Mahkemece kabul edilmiş ve bu suretle sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, katılanın kaydettiği konuşmalardaki sesin sanığa ait olup olmadığının aşamalarda sanığa sorulmaması karşısında, dökümü yapılan ses kayıtları okunarak ve dinletilerek söz konusu hakaret sözlerinin kendisine ait olup olmadığının sorulması, ses kayıtlarının kendisine ait olmadığını belirtmesi halinde ses analizi yaptırılmak suretiyle, konuşma kayıtlarındaki seslerin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2. Kabule Göre
a. Mahkemece katılanın sanığa söylediği kabul edilen “Ne diyon ya niye terbiyesizlik yapıyon.” şeklindeki kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret niteliğinde olmadığı gözetilmeden; “Ben seni bak ben seni.” şeklindeki sözlerinin ise dökümü yapılan ses kaydı içeriği ve konuşmanın akışı çerçevesinde ne şekilde hakaret niteliğinde olduğu tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması,
b. 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken “5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.