YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10096
KARAR NO : 2023/18511
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, 43 üncü ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında fazla ceza tayin ediliğine ve şartları oluştuğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Polis memuru olan şikâyetçilerin ihbarı üzerine olay yerine gittikleri, sanığın anne ve babasının, yaşanan tartışma sırasında sanığın kendilerine hakaret ve tehditte bulunduğunu söyledikleri, şikâyetciler geldikten sonra da sanığın eylemine devam ettiği, şikâyetçileri itekleyerek düşürdüğü ve bu şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, şikâyetçilerin sanığı polis aracına bindirmek üzere götürdükleri sırada sanığın olay yerinde bulunan ve hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kızı temyiz dışı suça sürüklenen çocuğa “Isır kızım bunları.” demesi üzerine suça sürüklenen çocuğun şikâyetçi …’yi kolundan ısırdığı ve yaraladığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, şikâyetçilerin ve tanıkların aşamalardaki beyanları, olay tutanağı ve sanık savunması gözetildiğinde, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması ve daha önce hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uygulanan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk ile birlikte görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla sanığın diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.
3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilirken, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün 1 inci maddesinin (e) fıkrası uyarınca “sanığa verilen 8 ay10 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.