Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2011/4502 E. 2011/7463 K. 07.12.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4502
KARAR NO : 2011/7463
KARAR TARİHİ : 07.12.2011

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 1-Taksirle yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2,62/1,50/1 gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 500 TL’den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Taksirle yaralama suçu yönünde yapılan incelemede,
Sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.