Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2021/11827 E. 2023/952 K. 08.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/11827
KARAR NO : 2023/952
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/778 E., 2021/1477 K.
DAVACILAR : 1-… 2- … 3-… … 4- … … vekilleri Avukat …
vekili Avukat …
DAVA TARİHİ : 19.06.2013
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/546 E., 2020/459 K.

Taraflar arasındaki iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalıdan dolayı maddi ve manevi tazminat istemi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı …’nın 02.10.2012 tarihinde iş kazasına uğraması nedeniyle davacı … için 1.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi, davacı … ve çocuklar … ve … için ayrı ayrı 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 22.08.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 3.404 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalı ile aralarında hizmet akdi unsurlarının bulunmadığını, kusurlarının olmadığını, hastane giderlerini ödediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporları doğrultusunda davacı …’nın geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi tazminat talebinin kabulüne, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 56 ncı maddesi, 26.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesi ve dosya kapsamı nazarında davacı … dışındaki diğer davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine ve “Öte yadan davalı tarafından önceki hükümde verilen manevi tazminat miktarı ıslah edilmiş ise de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu husus ortadan kaldırma gerekçesi yapılmadığından yahut bu hususa değinilmeden karar verildiği belirtilmediğinden davacı taraf lehine kazanılmış hak ilkesi gereği 7.500 TL manevi tazminata hükmedilmiş…” gerekçesiyle birlikte “Davanın kısmen kabulü ile;
1-Davacı … …’ın maddi tazminat isteminin kabulü ile, dava konusu 3.404,37 TL maddi tazminatının iş kazası tarihi olan 02.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

2-Davacı … …’ın manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile; 7.500,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 02.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak anılan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine,

3- Davacılar …, … …, … …’ın manevi tazminat taleplerinin reddine,” dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davacılar vekili; Van Bölge ve Eğitim Araştırma Hastanesi’nin 08.05.2013 tarihli raporunda %36 oranında özürlü olduğuna dair rapora rağmen iş görmezliğin olmadığına dair tespitlerin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin eşi ve çocukları bakımından manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini ifade etmiştir.

2.Davalı şirket vekili; Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezinin 11.02.2015, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 08.05.2015 ve Adli Tıp Kurumu tarafından 13.02.2017 tarihli raporuna göre davacı … …’ın iş kazası sonucunda belirlenen %0 iş görmezlik oranı bulunduğunu, davacı sigortalıyı %40, davalı müvekkil işveren şirketi ise %60 oranında kusurlu olduğunu belirttiğini atfedilen kusurun yüksek olduğunu kazanın iş kazası olmadığını, davacının mobilyaları araçtan indirirken kendi kusuru ile aracın kasası arasına sıkışarak yaralandığını, şirketin iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için her türlü önlemi almış olduğunu, kusurunun olmadığını manevi tazminat talebinin de tümden reddi gerektiğini savunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
C.A. Davacılar vekilinin davacılar …,…,… yönünden reddedilen manevi tazminat ve davacı … yönünden reddedilen maddi tazminat talebi ile davalı vekili yönünden hükmedilen maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacılar vekilinin davacılar …, … ve … yönünden reddedilen manevi tazminat ve davacı … yönünden reddedilen maddi tazminat talebi ile davalı vekili yönünden hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından bu taleplere yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davacılar vekilinin, davacı … yönünden reddedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalıdan dolayı maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacılar vekilinin davacılar …, … ve … yönünden reddedilen manevi tazminat ve davacı … yönünden reddedilen maddi tazminat talebi ile davalı vekili yönünden hükmedilen maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davacılar vekilinin davacı … yönünden reddedilen manevi tazminata yönelik temyiz istemi yönünden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.