YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7339
KARAR NO : 2023/5632
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/3213 Esas, 2021/1324 Karar
SUÇLAR : Rüşvet alma (sanıklar … ve … yönünden), rüşvet verme (sanıklar … ve … yönünden)
HÜKÜMLER : A)Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/534 sayılı Kararı ile; atılı suçlardan ayrı ayrı beraat,
B)Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/3213 Esas, 2021/1324 sayılı Kararı ile; sanıklar … ve … yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi, sanıklar … ve … hakkında ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin kaldırılması ile sanık … hakkında rüşvet alma, sanık … hakkında ise rüşvet verme suçundan mahkumiyet.afii, katılan … vekili

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/3213 Esas, 2021/1324 sayılı Kararının sanık …, sanık … ve müdafii ile katılan … vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
İçişleri Bakanlığının rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmediği ve sanıklar … ile … hakkında bu suçtan verilen hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği İçişleri Bakanlığının sadece rüşvet alma suçundan kurulan hükümleri, sanıklar … ve … ile müdafiin ise mahkumiyet hükümlerini temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Dosya kapsamına göre sanık … müdafiinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2017 tarihli ve 2017/9921 Esas, 2017/38266 Soruşturma, 2017/1409 numaralı İddianamesiyle sanıklar … ve … hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin ikinci fıkrası, sanıklar … ve … hakkında ise rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/534 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.
3.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/3213 Esas, 2021/1324 sayılı Kararı ile; sanıklar … ve … hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar … ve … hakkında ise Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/534 sayılı Kararının sanıklar yönünden kaldırılması ile sanık … hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık … hakkında ise rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki sanık hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve haklarındaki açıklanması geri bırakılan hükümler yönünden ihbarda bulunulmasına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan … vekilinin temyiz istemi, sanıklar … ve … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin ceza miktarı yönünden sanıklar aleyhine, sanıklar … ve … yönünden ise beraat hükümlerine yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararın bozulması,
B.Sanık …’in temyizi, üzerine atılı suç sübut etmediğinden hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması,
C.Sanık … ve müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın üzerine atılı suç sübut etmediğinden hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması,
İstemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Osmangazi Devriye Ekipler Amirliğinde görevli polis memurları olan sanıklar … ve … hakkında rüşvet alma, … ve … hakkında ise rüşvet verme suçlarını işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında, Mahkemece; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanıklar … ve … yönünden ilk derece mahkemesinin kabul ettiği olay ve olgularda isabetsizlik görülmediğinden sanıklar hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar … ve … hakkında ise dosya kapsamında bulunan tanık beyanları, kamera kayıtları ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek ilk derece mahkemesinin beraat kararlarının kaldırılmasına ve sanıklardan …’ın rüşvet alma, …’ın ise rüşvet verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A.Sanık … yönünden yapılan incelemede;
Sanık …’ın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
B.Sanıklar … ve … yönünden yapılan incelemede ise;
Suç tarihinde Osmangazi Devriye Ekipler Amirliğinde görevli polis memuru olan sanık …’ın uygulama görevi sırasında diğer sanık …’ın sevk ve idaresindeki aracı durdurduğu ve üç paket sigara almasını istemesi üzerine …’ın marketten üç paket sigara alarak sanığa verdiği kabul edilmiş ise de; hükme esas alınan tanık … ve …’in beyanlarında olay yerine uzak mesafeden sanık …’ın polis memuru olan sanık …’a 3 paket sigara verdiğini gördüklerini, bunun üzerine polis memuru sanıklar hakkında rüşvet alma suçundan ihbarda bulunduklarını beyan etmeleri, yine hükme esas alınan ve olay yerini gören kamera kayıtlarında sigaraların sanık … tarafından diğer sanık …’a verildiği anın görüntülenemediği, aşamalardaki savunmalarında sanıklardan … ve …’nın sigaraları kendileri için aldıklarını, …’ın ise bahse konu sigaraları almadığını beyan etmesi, rüşvet suçunun menfaatin kamu görevlisi tarafından temin edildiği anda tamamlanacağı ancak kamu görevlisinin görevinin ifası ile ilgili bir işi yapması veya yapmamasına bağlı olarak kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlanması hususunda kamu görevlisiyle iş sahibinin serbest iradeleri ile rızaları uyuşarak rüşvet anlaşması yapılmasının da suçun oluşumu için yeterli olduğu, tanıkların olayı uzak mesafeden gördüklerini beyan etmeleri ve sanıklar arasında geçen konuşmaları duymamış olmaları da nazara alındığında; tüm dosya kapsamına göre rüşvet anlaşmasının veya sanık …’ın bahse konu sigaraları diğer sanık …’dan aldığının her türlü kuşkudan uzak ve kesin bir şekilde ispatlanamadığı anlaşıldığından sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık … hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle … vekilinin sanıklar … ve … hakkında rüşvet verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Sanık … yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/3213 Esas, 2021/1324 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3.Sanıklar … ve … yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanıklar ve sanık … müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29/06/2021 tarihli ve 2020/3213 Esas, 2021/1324 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.