YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/2367
KARAR NO : 2023/2591
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2018/131 E., 2021/400 K.
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince birleşen davada manevi tazminatın kısmen kabulüne, asıl davada maddi tazminatın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalı … Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı … vekili
tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde asıl ve birleşen davada davalı … San ve Tic. A.Ş. vekili Avukat …, asıl ve birleşen davada davalı …. San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat … geldiler. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesince asıl ve birleşen davada verilen kararların, asıl ve birleşen davada davalı olan … Sanayi ve Ticaret A.Ş., …, … Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekillerince temyiz edildiği, ancak temyiz dilekçelerinin temyiz kaydı yapılmasına rağmen asıl ve birleşen davada hüküm altına alınan toplam tutar üzerinden 4659,21 TL nispi harç yatırmaları gerekirken toplam 2477,50 TL nispi harç yatırdıkları, neticeten 2181,71 TL eksik harç bulunduğu belirlenmiştir.
Temyiz eden davalının yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.
Bu itibarla;
1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 ncü maddesi uyarınca;
a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz eden davalılara yazılı olarak bildirilmesi,
b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun
yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvuranlara tebliğ edilmesi,
2. Verilen kesin süre içinde;
a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,
b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.
Öte yandan mahkemenin, 03.09.2018 tarihinde İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine bilirkişi incelemesi yapılması istemine ilişkin olarak yazdığı talimat yazısında dosya eki olarak gösterilen,
a)Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/131 Esas sayılı klasörü ile ekindeki Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/114 Esas sayılı dosya fotokopisi ve eki bir klasörün
b)Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/475 değişik iş dosyasının
c)Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/297 değişik iş dosya fotokopisinin, Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/223 Esas sayılı dosyasının
d)Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/744 sayılı dosya fotokopisi ile 4 adet klasörün
f)Birleşen 2007/914 Esas sayılı dava dosyasının dosya eklerinde bulunmadığı belirlenmiştir.
Bu itibarla öncelikle sözü geçen temyiz harcının temyiz eden davalılarca ikmali, harç ikmal edildiği takdirde dosya ve klasör eksiklikleri giderildikten sonra dosya incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.