YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9953
KARAR NO : 2023/18491
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun ) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Tebliğnamede sanık hakkında kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği,sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve yeterli delil bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanın annesi ile … ilçe merkezinde bulundukları sırada yanlarına yaklaşarak katılana hitaben “O…uya bak o…uya…, ne yani o…u değil misin.” demek suretiyle hakaret ettiğinin, katılan beyanı ve tanık anlatımı ile sabit olduğu, Yerel mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Katılan beyanı ve tanık anlatımı ile sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak,
5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında akıl hastası olduğu belirlenen sanığa, 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği zorunlu müdafii tayin edilmesine karşın, tayin edilen müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması,
Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına karşı sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.