Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/9001 E. 2023/5069 K. 13.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9001
KARAR NO : 2023/5069
KARAR TARİHİ : 13.07.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/1854 Esas, 2018/1573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar … ve … vekilinin, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, suç vasfının yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, meşru müdafada sınırın aşılması hükümleri kapsamında kaldığından sanığın beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Temyiz incelemesi dışı sanıklar , … ve maktul … sürekli olarak sanık …’ten haksız şekilde para talep ettikleri ve son olarak maktulün 17.05.2016 tarihinde saat 17.00 sıralarında sanık …’in işyerine gittiği ve sanıktan 50.000,00 TL para talep ettiği, sanık …’in bu parayı veremeyeceğini söylemesi üzerine taraflar arasında sözlü tartışma yaşandığı, tartışma sırasında sanık …’in işyerinde bulundurduğu av tüfeğini alarak maktul ile birlikte işyerinin dışına çıktıkları ve burada da tartışmaya devam ettikleri, sanık …’in maktule para vermeyeceğini ve işyerini terk etmesini söylediği ancak maktulün ısrarlı bir şekilde sanıktan para istemeye devam ettiği, bunun üzerine sanık …’in korkutmak amacıyla av tüfeği ile yere doğru bir el ateş ettiği, sonrasında tartışma devam ederken yakın mesafeden maktul …’ın kasık bölgesine bir el ateş ettiği, maktul …’ın av tüfeğinden çıkan saçmaların kasık ve karın bölgesine isabet etmesi nedeniyle yaralandığı ve tedavi amacıyla kaldırılmış olduğu hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak 18.05.2016 tarihinde saat 05.00 sıralarında hayatını kaybettiği, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları, uzmanlık raporları, adli tıp raporları, tutanaklar, adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları, bilirkişi raporları, HTS kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/1854 Esas, 2018/1573 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.07.2023 tarihinde karar verildi.