YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9308
KARAR NO : 2023/18422
KARAR TARİHİ : 16.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında
1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ile dördüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2.Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci , 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünde, sanığın katılana karşı hakaret eylemini ileti yoluyla gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen, sanığa verilen cezadan, yasal koşullarının oluşmaması nedeniyle uygulanma kabiliyeti bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca arttırım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
2.Sanık temyiz dilekçesi ile hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyiz etmek istediğini belirtmiştir.
3.Tebliğnamede sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın kendi kullanımında olan GSM hattından katılan tarafından kullanılan GSM hattına, iki dakika ara ile “Beni nere satarsan sat, beni bu saatten sonra, azraile satsan gözümde sinek anladin mi lan çakal benim Allah’a bi can borcum varalana helal hoş olsun, bundan sonra adam satmak neymiş bak bakalım paran o kadar çoksa g…ünü sil çakal”, “unutma lan çakal, benden başka … yok.” şeklinde mesajlar atarak hakaret ve sair tehditte bulunduğunun, sanığın kabul içeren savunması ve katılanın anlatımıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Aşağıda (1) ,(3), ve (4) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle tebliğnamedeki tehdit suçundan onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
1.Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin, ileride gerçekleşmesi muhtemel bir kötülük içermemesi nedeniyle, tehdit suçunun unsurları itibarı ile oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,
2.Hakaret suçunun, telefonda işlendiği, bu itibarla aleniyet unsurunun koşullarının oluşmadığı gözetilmeden ve ek savunma hakkı da verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
3.Sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun’un 165 inci maddesinin birinci fıkrasına uyan “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonuca göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve bu doğrultuda seçimlik ceza öngören hakaret ve tehdit suçlarında temel ceza olarak hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edildiği denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmek suretiyle yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
4. 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması halinde;
Kabule görede tehdit ve hakaret suçları yönünden; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’un 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2023 tarihinde karar verildi.