Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/9909 E. 2023/18487 K. 17.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9909
KARAR NO : 2023/18487
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında ;
1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun)125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
3. Tebliğnamede sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteğinin, savunmalarının dikkate alınmadığına, salgın hastalık olduğundan bahisle kendisini muayene etmeyen doktora karşı hakkını arayan müvekkiline mağdurun “Size gidin veteriner yazsın.” diyerek hakaret ettiğine, müvekkiline karşı asılsız ve mesnetsiz iddiayla mağdurun şikâyette bulunduğuna ve alt üst ilişkisi olan hemşireyi de tanık olarak gösterdiğine, bu hususların mahkemece göz ardı edildiğine, müvekkili hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun … Sağlık Ocağı’nda aile hekimi olarak görev yaptığı, sanığın tedavi olmak amacıyla mağdurun odasına girdiği, taraflar arsında muayene esnasında ilaç yazılması hususunda tartışma yaşandığı, sanığın mağdura ”Sizin gibi köpekleri boşuna öldürmüyorlar, hepiniz ölmeyi hak ediyorsunuz sana da gerekeni yapacağım.” diyerek hakaret ve tehdit ettiği, mağdur ve tanık beyanları ile Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mağdur beyanı ve tanık anlatımı ile sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına dair dosyada delil bulunmaması karşısında, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak,
1. Hakaret suçunun, aleni olmayan “muayene odasında” işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,
2. (1) nolu bozma nedenine uyulması halinde ise;
17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin , 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.