YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7686
KARAR NO : 2023/6428
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/321 Esas, 2016/166 Karar
SUÇ : Zincirleme olarak icbar suretiyle irtikap
HÜKÜM : Zircirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet

Sanık hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir nitelikte olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.05.2015 tarihli ve 2015/3265 Soruşturma 2015/2275 esas 2015/1818 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme olarak icbar suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/321 Esas, 2016/166 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 6.750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii, yargılamaya konu olayın hiçbir hukuka aykırılık içermeyen, antrenmanda bir takım yeme içme ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik ve gönüllülük esasına dayalı bir faaliyetten ibaret olduğu, sanığın bu uygulamadan şahsi bir menfaat elde etmediği, katılanların nasıl bir zarara uğradıklarının kanıtlanamadığı, lehe tanık beyanlarının hükme esas alınmadığı ve kararda tartışılmadığı, sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Erzurum Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde kadrolu antrenör olarak ve memur statüsünde görev yapan sanığın, antrenmana gelen sporculardan aidat adı altında para topladığı ve bu paraları ödemeyen sporcuları antrenmana almadığı gerekçesiyle hakkında yapılan şikayetler üzerine sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı ancak; icbar unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle eylemlerinin zincirleme olarak görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası hüküm fıkrasında belirtilmeyerek aynı Kanun ve maddenin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası hükümlerine aykırı hareket edilmesi sonuca etkili görülmediğinden, yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemek üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/321 Esas, 2016/166 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.