YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25729
KARAR NO : 2013/22111
KARAR TARİHİ : 30.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Üst C. Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
20.01.2010 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/3.maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 24.02.2010 tarihinde temyiz eden üst C. Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen kararlara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlara yönelik sanık ve o yer C. Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve … bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,sanığın katılan ve müştekinin evlerine girerek üstünde taşıyabileceği … sıkı tabanca, çanta, 2 adet cep telefonu ve 62 TL

parayı almak şeklindeki somut olayda da koşulları bulunmadığı gözetilmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
2-5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanık ve o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.