YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11319
KARAR NO : 2023/3140
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
SUÇ TARİHLERİ : 01.08.2021, 11.08.2021, 29.07.2021, 10.08.2021
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
… Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/4055 Esas, 2022/3211 Karar sayılı kararının, sanıklar … ve … … müdafileri ve sanık … tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
1.7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu’nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında; katılan … Mantar’ın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan “ Batışehir Cad. Batışehir K. Blok No: 2/1/119 …/…” adresinden farklı olan MERNİS adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın iade gelmesi üzerine de MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, yine katılan …’ın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan “ … mah. … Cad. No: 103 Kat :1 D:8 Esenler … ” adresinden farklı adreste eşine tebliğinin yapıldığı bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, anlaşılmakla;
2. Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, soruşturma evresinde şikâyetçi olduğunu bildiren davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçi …’in 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, şikâyetçiye kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde aynı Kanun’un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle şikâyetçinin açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen şikâyetçiye hükmün tebliğinin gerektiği de gözetilerek,
Gerekçeli karar ile sanıklar … ve … … müdafiileri ile sanık …’in temyiz taleplerinin öncelikle adı geçen katılanların ve şikâyetçi …’in bildirdikleri en son adreslerine başvurabilecekleri kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adreslerine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanların ve şikâyetçinin güncel MERNİS adreslerine usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ – tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.