Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2008/1818 E. 2010/2423 K. 15.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2008/1818
KARAR NO : 2010/2423
KARAR TARİHİ : 15.04.2010

…’ı kasten öldürmekten, …’ı yaralamaktan sanık …’ın yapılan yargılanması sonunda: öldürmekten hükümlülüğüne, yaralamaktan açılan davanın düşürülmesine ilişkin (…) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2007 gün ve 216/159 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanık …’nın mağdur …’yi kasten yaralama, sanık …’in mağdurlar … ve …’yi kasten yaralama, sanık …’nin mağdur …’yı kasten yaralama suçlarından tayin olunan adli para cezalarının türü ve miktarı nazara alındığında kesin nitelikte olması nedeniyle, katılan … ve sanıklar … ve … müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz talebinin CYUY’nın 305, 317. Maddeleri uyarınca,
b) Sanık müdafiinin, sanık … hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin CYUY’nın 317. Maddesi uyarınca,
Reddine karar verilmiştir.
2-a) Sanık … hakkında mağdur …’yı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında şikayet yokluğundan 5237 sayılı TCY’nın 73/4 maddesi gereğince düşme kararı verilmiş olup, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA),
b) Sanık … hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Maktul …’u kasten öldürme suçundan hakkındaki beraat kararı kesinleşen sanık … ile sanık …’nin suçlamayı inkara yönelik savunma
yaptıkları, aynı olay ve aynı sevk maddeleri ile yargılandıkları ve aralarında menfaat çatışması bulunduğu, ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerektiği gözetilmeden aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. Maddelerine aykırı davranılması,
Usule aykırı olup, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık … hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan resen de temyize tabi bulunan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye ayrıkı olarak CYUY’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.