YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3071
KARAR NO : 2023/4901
KARAR TARİHİ : 10.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/384 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/384 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/7545 Esas, 2019/4185 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/7545 Esas, 2019/4185 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04.04.2019 tarih ve 2015/341074 sayılı itirazname ile itiraz edilmiştir.
4. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli, 2019/10419 Esas, 2019 9448 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04.04.2019 tarih, 2015/341074 sayılı itirazının reddiyle, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.12.2021 tarihli, 2019/3-251 Esas, 2021/616 Karar sayılı kararıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/7545 Esas, 2019/4185 Karar sayılı bozma ilâmındaki (3) sayılı bozma nedeninin ilâmdan çıkarılmasına; ilâmdaki diğer kısımların aynen korunmasına karar verilmiştir.
6. Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/235 Esas, 2022/492 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri eksik ve hatalı inceleme bulunduğuna, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ve savunma hakkının kısıtlandığına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık …’ın olay tarihinde olay yeri olan mağdur …’in ikametine alkollü vaziyette geldiği, etrafa bağırması sebebiyle, ağabeyi … ile aralarında yaşanan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, sanığın mağduru yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İtirazları Yönünden,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, adil yargılanma ve savunma
haklarının ihlal edildiğine ilişkin bir durumun mevcut olmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Düzeltme Yönünden,
Sanık hakkında, daha ağır cezayı ihtiva eden Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarihli ve 2014/339 Esas, 2014/377 Karar sayılı, 24/12/2014 tarihinde kesinleşmiş ilâmındaki 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete dair nitelikli tehdit suçuna ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmakla, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/235 Esas, 2022/492 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan tekerrüre esas alınan hükümlülüğe ilişkin ilamın çıkarılarak yerine “Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarihli ve 2014/339 Esas, 2014/377 Karar sayılı 24/12/2014 tarihinde kesinleşmiş ilâmındaki nitelikli tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasının” eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.07.2023 tarihinde karar verildi.