Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/7406 E. 2023/5792 K. 05.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7406
KARAR NO : 2023/5792
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Görevi yaptırmamak için direnme, Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan sebep dışında, reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık … müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, hakaret suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine; sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 2 yıl 2 ay 20 … hapis cezası ile mahkumiyetine, hakaret suçundan beraatine; sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. … vekilinin temyiz isteği; sanık … hakkında hakaret suçundan, sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
B. Sanık … müdafinin temyiz isteği; verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

C. Sanıklar … ve … müdafinin temyiz isteği; kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve verilen mahkumiyet kararlarının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; icra katibi olan müşteki … ve Avukat olan katılan …’nın haciz işlemi için sanık …’e ait markete gitmeleri, sanık … ve işyeri çalışanı olan sanık …’in haciz işlemine izin vermeyip mağdur …’ı elleriyle darp etmeleri ve kravatını boynuna dolayıp yerde sürükleyerek zorla araca bindirmeleri, sanık …’ın da araca binip işyerinden ayrılmaları, sanık …’in sinkaflı küfür etmesi, araç içinde seyir halindeyken eliyle mağdur …’ı darp edip ölümle tehdit etmesi, bir müddet sonra sanık …’in sanık …’a “sen araçtan in bak ne oluyor orada” diyerek talimat verip araçtan sanık …’ı indirmesi, ıssız bir alanda durup, sanık …’ın kullandığı farklı bir araca mağdur …’ı bindirmeleri, ihbar üzerine Emniyet ekibinin sanık …’e telefon ile ulaşmaları üzerine, mağdurun gömleğini değiştirip Emniyet birimine götürmeleri, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında hakaret suçundan, sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik … vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Avukat olan katılan … ve icra katibi olan müşteki …’a yönelik haciz işlemi sırasında gerçekleştirilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından dolayı …’nın doğrudan bir zarar görmemesi karşısında, …’nın hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından; sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar … ve … müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
1.Sanık …’in, mağdurlar … ve …’a yönelik fikir ve eylem birliği içerisinde aynı suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlemesi karşısında, cezasından 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanık …’un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte ve kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel cezalar belirlenirken, aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b ve c bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Mağdurların anlatımını doğrulayan olay tutanağı ve mağdur … hakkında alınan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Raporu ile sanıkların tevilli savunması karşısında, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar … ve … müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
C. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık … müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık …’nın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.09.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Sanık … hakkında hakaret suçundan, sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik … vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenle İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.02.2016 tarihli kararına yönelik … vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından; sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar … ve … müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenlerle, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.02.2016 tarihli kararında, sanıklar … ve … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar … ve … müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
C. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık … müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün C bendinde açıklanan nedenle İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.02.2016 tarihli kararırına yönelik sanık … müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.