Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/28133 E. 2013/1233 K. 28.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28133
KARAR NO : 2013/1233
KARAR TARİHİ : 28.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, Mühür bozma suçundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçundan açılan kamu davası sonucunda 22.02.2010 tarih,10-57 sayılı karar ile elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan beraatine,mühür bozma suçundan ise cezalandırılmasına karar verildiği,sanığın temyiz isteminin sadece mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu ve elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeyerek kesinleştiği,Yargıtay C.Başsavcığılının iadesi üzerine sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan yeniden hüküm kurulmaması gerektiği bu nedenle 25.09.2012 tarihinde elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen hükmün hukuken bir geçerliliği olmadığı anlaşılmakla,katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Katılan vekilinin mühür bozma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanık hakkında mühür bozma suçundan 25.09.2012 tarih,844-836 sayılı hükümde yeniden karar verilmesine yer olmadığına,22.02.2010 tarihli mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemi hakkında karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği, sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 22.02.2010 tarih,10-57 sayılı kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
III-Sanığın mühür bozma suçundan verilen 22.02.2010 tarih,10-57 sayılı karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

5237 Sayılı TCK’nın 58/6.maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı öngörülmektedir.Aynı yasanın 7.fıkrası uyarınca da hükümlülük kararında bu durumun belirtilmesi gerekmektedir.
Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Kanunun 108.maddesinde ise,yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup,bu maddede adli para cezasının infazı konusunda her hangi bir düzenleme bulunmamaktadır.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106.maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup,bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan “adli para cezasının” infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
Bu durumda,5237 sayılı TCK’nın 58,5275 Sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde,sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği için,hükümlülük kararında,mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilemeyeceği sonucu ortaya çıkmaktadır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık hakkında hükmolunan cezanın niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin 6. fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/4.maddesi uyarınca sanığın 1 yıl süre ile denetim altında tutulmasına”ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,28/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.