Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2011/27845 E. 2013/13436 K. 27.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/27845
KARAR NO : 2013/13436
KARAR TARİHİ : 27.05.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık … hakkında hakaret suçundan, sanık … hakkında hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.
Somut olayda sanık …’ ye, yakınanlar … ve … ile katılan sanık …’ ye yönelik eylemi nedeniyle yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,
2-Sanık … hakkında katılan sanıklar …, … ve yakınanlar … ve …’ a yönelik hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, sanığa atılı hakaret suçu için özel haksız tahrik hükmü niteliğindeki 5237 sayılı TCK’nın 129/1. maddesi yerine, genel nitelikteki haksız tahrik hükmü olan TCK’nın 29. maddesinin esas alınmış olması,
3-Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulurken hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-Sanık … hakkında katılan sanık …’ a yönelik hakaret suçundan verilen cezanın, sanığın geçmişi, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınması nedeniyle indirim yapılmasına karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
5-Sanık … hakkında, yakınanlar … ve …’ a yönelik kasten işlemiş olduğu hakaret suçundan dolayı kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinin a,b,c ve d bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, aynı Yasanın 53/1. maddesinin (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun ise uygulanmamasına karar verilebilir, ancak aynı Yasanın 53/3. maddesi uyarınca kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluğunun uygulanmaması gerekirken yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
6-Ek savunma hakkı verilmeden sanık … hakkında, yakınanlar … ve …’ a yönelik hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 43/1-2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve O yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.