YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1997
KARAR NO : 2023/4053
KARAR TARİHİ : 08.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/2296 Esas, 2016/21008 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin vekaleti bulunmaması nedeniyle temyiz talebinin reddedildiği, fakat sanığa 02.04.2015 tarihinde gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın usulüne uygun olmadığı zira sanığın bu tarihte ve sonrasında Erzurum E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin sanığa usulüne uygun tebligat yapılmadığından süreyi başlatan sebebin öğrenme olduğu kabul edildiğinde süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli ve 2014/551 Esas, 2014/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86

ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … ‘in temyiz isteği;
Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
Zamanaşımı yönünden
Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/2296 Esas, 2016/21008 Karar sayılı ilamında sanık müdafiinin vekaletnamesinin dosya arasında bulunmamasından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de sanığa 02.04.2015 tarihinde gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın usulüne uygun olmadığı zira sanığın bu tarihte ve sonrasında Erzurum E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, zamanaşımını kesen son neden olan ilk derece Mahkemesinin hüküm tarihi olan 16.06.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde zamanaşımına ilişkin açıklanan nedenle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli ve 2014/551 Esas, 2014/29 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.06.2023 tarihinde karar verildi.