YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2031
KARAR NO : 2023/4922
KARAR TARİHİ : 11.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.09.2009 tarihli ve 2020/9645 Esas, 2020/10325 Karar sayılı kararıyla;
”a)Sanığın müştekiye elleriyle vurmak suretiyle etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı olayda, temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 61 … maddesine aykırı davranılması,
b)5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gözetilmemesi..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/166 Esas, 2021/407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 … maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İkamete geç saatte alkollü olarak gelen sanığın hiçbir sebep bulunmadığı halde yumrukla vurarak mağdur annesini basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Mağdur aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, olay tutanağı, mağdurun yaralanmasına ilişkin Emet Devlet Hastanesi’nce tanzim olunan 26.07.2015 tarihli rapor dava dosyasına eklenmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin
saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği, karar tarihinde başka bir suçtan Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın 29.09.2021 tarihli talimat ifadesinde, ”duruşmalardan vareste tutulmak istediğini” açıkça beyan etmesi nedeniyle karar duruşmasına katılmamasının savunma hakkının kısıtlanmasına yol açmayacağı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/166 Esas, 2021/407 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.07.2023 tarihinde karar verildi.