YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/218
KARAR NO : 2023/7537
KARAR TARİHİ : 19.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/155 E., 2021/496 K.
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2015 tarihli ve 2014/4634 Soruşturma, 2015/184 Esas, 2015/177 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2015/188 Esas, 2015/637 sayılı Kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat, tefecilik suçundan ise mahkumiyet hükümleri kurulmuş, hakarete yönelik hüküm temyiz edilmeden kesinleşmiştir.
3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/4144 Esas, 2021/184 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bozulmuştur.
4. Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/155 Esas, 2021/496 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 1 ay hapis ve 3.520 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık vasisi, hükmü suçun sübut bulmadığı ve sair nedenlerle temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.01.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/155 Esas, 2021/496 sayılı Kararına yönelik sanık vasisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden ve dikkate alınan diğer nedenlerle sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.06.2023 tarihinde karar verildi.