Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13441 E. 2023/4130 K. 13.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13441
KARAR NO : 2023/4130
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Mağdurlar … ile …’un katılan sıfatlarının bulunmadığı ve mağdurların temyiz dilekçelerinde sanığın aleyhine yönelik temyiz istekleri bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/184 Esas, 2015/613 Karar sayılı kararıyla;
1. Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2019/5643 Esas, 2019/12979 Karar sayılı kararı ile, “eksik inceleme, zorunlu vekil tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/693 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararıyla,
1. Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, suça konu olay tarihinde ruh bakımından kendini savunamaz durumda olan mağdur …’u eliyle darp ederek basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde, mağdur …’e ise tokat atmak suretiyle basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adlî tıp raporları, sanık savunmaları, mağdurlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurların beyanlarıyla uyumlu adlî tıp raporları ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Mağdurlar … ve …’in Temyiz İstekleri Yönünden;
Mağdur …’in, 30.04.2015 tarihli duruşmada davaya katılma talebi olmadığını beyan ettiği, mağdur …’un annesi mağdur …’nin 01.12.2020 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, mağdur …’un ise 23.01.2020 ve 15.06.2021 tarihli duruşmalarda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, ayrıca mağdurların temyiz dilekçelerinde sanığın aleyhine yönelik temyiz istekleri de bulunmadığı anlaşıldığından, mağdurların temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/693 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.