YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10097
KARAR NO : 2023/18506
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;
Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine mahkemece hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, olayın bir yanlış anlamadan kaynaklandığına, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğine, hakkında beraat kararı verilmesine bu mümkün değilse hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun … Diş Hastanesinde röntgen bölümünde görevli olarak çalıştığı, sanığın diş rahatsızlığı nedeniyle röntgen çektirmek istediğini ve sırası gelip gelmediğini sorduğunda mağdurun ekranda adı yandığında sırasının geleceğini söylediği, sanığın kısa bir süre bekledikten sonra mağdurun yanına gidip tekrar sorduğu, bu sefer mağdurun poliklinikte kaydı olmadığı takdirde ekranda ismi çıkmayacağını, bu nedenle önce kayıt işlemi yapılmasının gerektiğini söylediği, sinirlenen sanığın “geri zekalı” diyerek mağdurun yanından ayrıldığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Mağdur beyanının tanıklar R.T. ve B.Y. tarafından doğrulanması ve sanık savunması ile tüm dosyayı kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu ve sanık hakkında denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı bu nedenle yeniden hükmün açıklanmasının geriye bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerine dair,
Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.