YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/3633
KARAR NO : 2011/45
KARAR TARİHİ : 24.01.2011
… ile …’ı ayrı ayrı kasten öldürmekten , …’ı da yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık …’un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, … ile …’u yaralamak suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin (…) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2009 gün ve 123/84 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık …’ın mağdur …’ı kasten yaralama suçu yönünden;
Sanığa verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, CMUK.nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın maktüller … ve …’u kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, mağdurlar … ve …’ı yaralama suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanığın mağdurlar … ve …’ı yaralama suçlarından cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.