YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8850
KARAR NO : 2023/17046
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Fuhuş, hakaret, tehdit

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından neticeten hükmolunan 2.240,00 TL ve 740,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.
Sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A…. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 Tarihli, 2013/617 Esas, 2014/198 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında;
1. Fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesi, 43 üncü, 52 nci maddeleri, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca iki yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 52 nci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 2.240,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
3. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü, 52 nci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 740,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
B. … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.07.2015 tarihli kararı 2015/425 Esas, 2015/717 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında,
1. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 25 gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 75 gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına
3. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek … Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/617 esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına,
4. … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin suçun sübutuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Travesti olan …’nın … takma ismi ile para karşılığı cinsel ilişkiye girmesi konusunda sanığın aracılık yaptığı, karşılığında para aldığı, daha sonra …’dan borç para istediğinde onun vermemesi üzerine …’nın cep telefonuna hakaret ve tehdit içeren mesajlar gönderdiği, ayrıca 29.08.2013 ve 01.09.2013 tarihlerinde geceleyin sarhoş durumda katılanın evine gidip kapısının önüne alkollü gelip benzer sözler söyleyerek fuhuşa aracılık, hakaret ve tehdit ettiği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Fuhuş suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi ile 125 inci maddesinde düzenlenen tehdit, sair tehdit ve hakaret suçları olması, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması, hakaret ve sair tehdit suçlarının ise, suç tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında; … Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/425 Esas, 2015/717 Karar sayılı ilamında yer alan tehdit, sair tehdit ve hakaret suçları yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Fuhuş Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.