YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/201
KARAR NO : 2010/1618
KARAR TARİHİ : 17.03.2010

… ile … İyili’ği taammüden öldürmekten, … , .., … ile …’ı da öldürmeye teşebbüsten sanık …’nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (…) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/03/2009 gün ve 140/76 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re’sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Cezaların içtimasına karar verilmemiş ise de, 765 sayılı TCK.nun 77/1. maddesi uyarınca sanığa verilen cezaların içtimasına infaz aşamasında karar verilmesi mümkün görülmüştür.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktüller … ve …’ı tasarlayarak öldürme ve mağdurlar …, …, … ve …’i tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna, usule, suçların zamanaşımına uğradığına, lehe yasa uygulamasının hatalı yapıldığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdur …’i tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüs suçundan kurulan hükümde, “… 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2003 tarih 1994/38-372 sayılı kararı ile mağdura yönelik eylem nedeniyle hükmedilen ceza 765 sayılı TCK.nun 450/5. maddesi kapsamında hükme bağlandığından ve ceza tayin edilmediğinden sanık hakkında bu suçtan dolayı aleyhe temyiz bulunmamakla kazanılmış hak oluştuğundan, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca hükmedilen cezanın içtimaya dahil edilmesine infazına yer olmadığına” ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesiyle tanınan yetkiye istinaden DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tâbi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.