YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/1996
KARAR NO : 2010/769
KARAR TARİHİ : 10.02.2010
…’i taammüden öldürmekten, …’i öldürmeye teşebbüsten, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık …, işbu suça katılmaktan sanık …’ın yapılan yargılanmaları sonunda: …’un hükümlülüğüne,…’ın atılı suçlardan, Bestami’nin korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten beraatlerine ilişkin (…) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/07/2007 gün ve 80/115 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık … müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re’sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a)6136 sayılı Yasaya aykırılık ve korku ve kaygı yaratacak şekilde ateş etme suçlarından açılan davalara müdahale mümkün olmadığından, müdahiller vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca,
b)Müdahiller vekilinin duruşmalı inceleme talebine yetkisi bulunmadığından, bu yöndeki talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nin kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık … yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin gerekçenin yetersiz olduğuna, suçların vasfına, yasal savunma ve savunmada aşırıya kaçma koşullarının oluştuğuna, tahrik nedeniyle azami oranda indirim yapılması gerektiğine ilişen; müdahiller vekilinin sanık … yönünden suçların vasfına, tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması gerektiğine, sanık
Veysel yönünden sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A)Sanık …’in kasten insan öldürmeye yardım ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B)Sanık … yönünden;
a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; aralarında husumet bulunan maktül ve mağdur ile sanıkların suç tarihinde tesadüfen yolda karşılaştıkları, mağdur …’in sanık …’yi hayatın olağan akışına uygun olmayan icapsız şekilde yanına çağırdığı, Bestami’nin …’in yanına gitmesi üzerine maktül …’in de yanlarına gelerek sanığa önce küfür edip arkasından yumruk attığı, mağdur …’in ise aracın torpido gözünü açtığı, sanığın da ruhsatsız tabancasını çekerek önce Yüksel’e sonra da …’e ateş ederek Yüksel’in ölümüne, …’in de yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, daha vahim saldırı ve sonuçlar dikkate alındığında; hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun şekilde tahrik nedeniyle üst sınıra yaklaşılarak indirim yapılması yerine yazılı şekilde indirim yapılarak eksik ceza tayini;
b)Kasten insan öldürme suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası yerine 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi;
c)Kasten insan öldürme ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;
d)6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden;hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 10/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
10/02/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı …
…’ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii avukat …’un yokluğunda 18/02/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.