Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/20096 E. 2023/3740 K. 17.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/20096
KARAR NO : 2023/3740
KARAR TARİHİ : 17.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/506 E., 2016/273 K.
SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu’na aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/506 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu’nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 49 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Ergani Askerlik Şubesi Başkanlığı yükümlüsü olan sanığa son yoklama çağrı tebligatının (mülga) 1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun geçici 42 nci maddesi gereğince tebliğ mahiyetindeki TRT duyurusu ile tebliğ edildiği, buna göre son yoklamasının yapılması için askerlik şubesine müracaat etmesinin duyurulduğu, sanığın yapılan duyuruya rağmen süresi içinde şubesine başvurmadığı, son yoklamasını yaptırmadığı, 07.04.2015 tarihinde kendiliğinden gelerek Askerlik Şubesi’nde son yoklamasını yaptırdığı ancak sanığın askerlik hizmetine tercih edilebilir makbul bir mazeretinin olmadığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; üzerine atılı suçlamayı kabul ettiğini, öncelikle beraatini şayet mahkeme aksi kanaatte ise hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğini beyan etmiştir.

3.Ergani Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin, 19.02.2014 tarihli ve 909 Esas, 101 Karar sayılı idarî para cezası kararı, idarî para cezasının tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.1632 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan yoklama kaçağı olmak suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idarî para cezası bulunması gerekmektedir.

2.Somut olayda; sanık hakkında yoklama kaçağı kabahatinden verilen Ergani Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin, 19.02.2014 tarihli ve 909 Esas, 101 Karar sayılı idarî para cezası kararının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10 uncu maddesine göre öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkartılması ve bu adreste 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrasına göre 08.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında; doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan idarî yaptırım kararının tebligatının usulüne uygun olmadığı ve dolayısıyla sanık hakkında usulüne uygun şekilde kesinleşmiş bir idarî yaptırım kararının bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/506 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.