YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11696
KARAR NO : 2023/4058
KARAR TARİHİ : 17.04.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/104 E., 2020/193 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

A.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede
O yer Cumhuriyet Savcısının, 30.09.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 21.10.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

B.Sanığın Temyiz İtirazları Yönünden
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE
A.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede
30.09.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 21.10.2020 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanığın Temyiz İtirazları Yönünden
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 5 yıllık olağan ve aynı Kanun’un 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde işlenen suç tarihi arasında zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede, 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 15.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

II. KARAR
A.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararırına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanığın Temyiz İtirazları Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.