YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/4739
KARAR NO : 2010/7494
KARAR TARİHİ : 23.11.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/141702

…’i kasten öldürmekten, …’ı da kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık …, işbu öldürme suçuna yardımdan sanık …, …’i yaralamaktan, …’ı yaralamaya teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık …’ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (…) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2009 gün ve 300/515 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur-sanık …’in, mağdur-sanıklar … ve … “kasten yaralama”, “6136 sayılı Kanuna Muhalefet”; mağdur-sanık …’in, “kasten öldürme”, mağdur-sanık …’i “öldürmeye teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna Muhalefet”; sanık …’un “öldürmeye yardım” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı mağdur-sanık …’in “öldürmeye teşebbüs” suçu yönünden haksız tahrik ve tüm sanıklar yönünden takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin sübuta; mağdur-sanık … müdafiinin hukuka aykırı karar verildiğine, yasal indirimlerin yapılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık … müdafiinin eksik soruşturmaya, hukuka aykırı karar verildiğine; müdahil vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak;
Mağdur-sanık …’in “öldürmeye teşebbüs” suçu yönünden, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.04.2009 gün ve
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/141702

5/202-102 sayılı kararı uyarınca hüküm fıkrasının mahsus bölümünden, “sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı kanuni sonucu olarak ve yine bu maddede belirtilen süre boyunca TCK 53/1,2 ve fıkrasında belirtilen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine “sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin 1 fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” sözcüklerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 23.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.