YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14445
KARAR NO : 2023/824
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2015 tarih ve 2015/1241 Esas sayılı iddianamasi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemli Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/353 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili; sanığın savunmasında her ne kadar arayanın kendisi olmadığını ifade etse de; aramaların hemen her gün ve öğlen, gece, sabaha karşı saatlerde ve birden fazla gerçekleştiğinden bu arama eylemlerinin sanığa ait telefondan başka şahısların gerçekleştirmiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yapılan aramaların saatlerine göre sanığın tarlada çalıştığını iddia ettiği saatlerde gerçekleşmediğinin sabit olduğunu, maddi ve hukuki dayanaktan yoksun bir gerekçeyle sanığın beraatine karar verildiğini, sanığın soyut iddiasına dayanılarak beraat kararı verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve sair temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk derece mahkemesi; “… sanığın üzerine atılı bu suçtan mahkumiyetine yeterli katılan yakınması dışında savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanık yönünden oluşan şüphenin sanık aleyhine kesin bir kanaat ile yenilemediğinden şüphe sanık lehine değerlendirilerek CMK nun 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. ” gerekçeleriyle sanık hakkında beraat hükmü tesis etmiştir.

IV. GEREKÇE
Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, 12.06.2015 havale tarihli bilirkişi raporu, telekomünikasyon iletişim kayıtları, sanık savunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi ve inandırıcı olmaması, katılanın duruşmada kendisine dinletilen sesin kendisini rahatsız eden kişinin sesi olduğunu bildirmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesiyle ikinci fıkrasının (d) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/353 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.