YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20637
KARAR NO : 2023/5419
KARAR TARİHİ : 12.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2014/207 Esas, 2014/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 81 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmış ise de beraatine; 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasından beraatine; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 30.09.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/371 Esas, 2015/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığına, indirimlerin asgari olarak uygulanması ile fazla ceza tayin edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ve temyiz dışı sanıklar Taner Aksüt, Muhittin Sonayaz ve Cihan Orak hakkında maktul …’ı öldürmekten, uyuşturucu kullanmaktan ve sanık hakkında uyuşturucu ticareti yapma suçlarından kamu davası açıldığı, sanıklar aşamalı savunmalarında maktul ile beraber sabaha kadar uyuşturucu kullandıklarını, daha sonra sabah kalktıklarında maktulün öldüğünü anladıkları, korktuklarını ve maktulü tenha bir yere götürüp gömdüklerini, maktulü öldürmediklerini ifade etmişler, aldırılan otopsi raporu ve Adlî Tıp Kurumu raporlarına göre maktulün kanında ve vücudunda çok miktarda değişik türde uyuşturucu madde bulunduğu, tetkik sonuçlarına ölümün narkotik madde alımı sonucu maktulün kendi eylemi ile ağız ve burnunun tıkandığı, mekanik asfitiye neden olarak ölümün meydana geldiği, başka bir
deyimle narkotik madde alımı ile mekanik asfitinin müşterek sonucu olarak ölümün gerçekleştiği, maktuldeki yaraların basit düzeyde bulunduğu ve öldürücü nitelikte bulunmadığı anlaşılmış olup, sanıkların maktulü öldürdüklerine dair tıbbi, bilimsel verilerin dışında herhangi bir delil bulunmadığı, bu sebeple sanıklar hakkında beraat kararı vermek gerekmiştir.
Sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair delil bulunmadığından beraatine, uyuşturucu kullandıkları sabit olduğundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/371 Esas, 2015/460 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2023 tarihinde karar verildi.