YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16969
KARAR NO : 2023/17565
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan , 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu hükümle bağlantılı vekalet ücreti yönünden de temyizi mümkün bulunmadığı ve itiraz yasa yolunun da tüketilmiş olduğu belirlenmiştir.
Sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile;
1. Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat,
2. Sanık … hakkında katılanlar … ve …’e karşı hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat,
3. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat,

4. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
Kararı verilmiştir.
Tebliğnamede sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan ve sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan sanık … müdafiinin temyiz isteğinin, sanık … hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, müvekkilinin beraat ettiği hakaret suçu yönünden Hazine aleyhine, sanık …’in müvekkile karşı işlemiş olduğu kasten yaralama suçu yönünden ise sanık … aleyhine ve müvekkili adına vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
2. Katılanlar …, … ve … vekilinin temyiz isteğinin, sanık …’ın, katılan …’e yönelik, sanık …’ın ise katılanlar … ve …’e karşı hakaret suçunu işlediklerinin sabit olduğu, müvekkili lehine yeminli tanık beyanlarına itibar edilmediğine, verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Katılan …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği, hükümle bağlantılı vekalet ücreti yönünden de temyizi mümkün bulunmadığı, bu kanun yolunun da tüketildiği anlaşılmıştır.

B. Sanık … Hakkında Katılan …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu kasten yaralama eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.01.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
C. Sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Sanık hakkında verilen beraat kararının sanık müdafisince vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edildiği, sanık hakkında yargılandığı aynı davada kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, hakaret suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ancak,
1. Sanığın yargılama konusu hakaret eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.04.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
D. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Kararı Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu hakaret eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.04.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Katılan …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan … vekilinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Katılanlar …, … ve … Vekilinin, Sanıklar … ve … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere; Katılan Sanık … Müdafiinin, Sanık … hakkında Katılan …’e Yönelik Hakaret suçundan ve Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyizlerinde
Gerekçe bölümünün (B), (C) ve (D) bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan sanık … vekili ve katılanlar …, … ve … vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.