YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2160
KARAR NO : 2013/7988
KARAR TARİHİ : 20.12.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça azmettirme
HÜKÜM : 1- Sanıklar … ve Veysel haklarında; 5237 sayılı TCK’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62/1 maddeleri gereğince ayrı ayrı 4’er yıl 2’şer ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ,
2- Sanık … hakkında; 5237 sayılı TCK’nun 38. maddesi del. 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62/1 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık …’in azmettirmesi sonucu, sanıklar Veysel ve …’ın mağdur …’a bıçakla iki kez vurdukları, mağdurun sağ jugular bölgede 1,5 cm.lik kesi ve sol submastoid bölgeden başlayıp sağ tarafa geçen, derinliği 5 cm. olan, 15 cm.lik boyun kesisi nedeniyle yaşamsal tehlike geçirmeyecek, yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, kasten yaralama suçunda temel cezayı düzenleyen ve 1-3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından,
b) Sanıklar hakkında TCK.nın 86/1,3-e maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım sonucu 2 yıl 12 ay
hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi daha sonra cezanın 87/1-son maddesi gereğince beş yıla çıkarıldığı için sonuca etkili olmadığından,
Bozma nedeni sayılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık … ve …’ın kasten yaralama, sanık …’in kasten yaralamaya azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin sübuta, tahrikin varlığına yönelen, sanık … müdafiinin eksik incelemeye, sübuta ilişen, sanık … müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.