Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/14546 E. 2023/2951 K. 10.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14546
KARAR NO : 2023/2951
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2013/231 Esas, 2014/216 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 24.04.2014 tarihinde bulunduğu cezaevi aracılığı ile usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içerisinde temyiz isteğinde bulunmadığı, aksine 05.05.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinde bulunmayacağını belirttiği, bu nedenle kararın 02.05.2014 tarihinde kesinleştiği, ancak sanığın 19.08.2015, 11.09.2015, 29.08.2016, 31.08.2016, 30.09.2016, 13.03.2017, 29.03.2017, 28.06.2017 ve 14.06.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminde bulunduğu, Mahkeme her ne kadar 14.06.2022 tarihli ek kararı ile İstinaf ve İtiraz Taleplerinin Kabulüne ve İnfazın Durdurulmasına karar vermiş ise de anılan ek kararda belirtilen hukuka aykırılıklar için kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, sanık tarafından hükmün kesinleşmesinden sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un

305 … maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.05.2023 tarihinde karar verildi.