YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4333
KARAR NO : 2023/3137
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Esastan ret, mahkûmiyet

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/102 Esas, 2020/3065 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından hükmolunan ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarının tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, kararın temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Temyizin kapsamına göre;
1. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2013/554 Esas, 2018/898 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
Karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/102 Esas, 2020/3065 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde;
a) Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,
b) 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suçları işlemediğine, somut delil bulunmadığına, delillerin toplanmadığına, ele geçirilen delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının ayrı suç olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin incelemeye konu kararı ile söz konusu mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşıldığından 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrası uyarınca zincirleme suçlarda zamanaşımının son suçun işlendiği günden itibaren işlemeye başlayacağı gözetildiğinde, 2009 takvim yılı yönünden de zamanaşımının henüz gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
A. Sanık Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ve Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Ön inceleme bölümünden açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında 2009, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Başkaca yönleri incelenmeyen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/102 Esas, 2020/3065 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.