YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13650
KARAR NO : 2023/590
KARAR TARİHİ : 13.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2022/858 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/55 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.08.2022 tarihli ve 2022/1549 Esas, 2022/2130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın kolluk ve Cumhuriyet savcılığındaki ifadelerinin hür iradesi ile verilmediğine, mağdurenin alınan raporunda bulgu olmamasına, oluşan şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanığa üst sınırdan ceza verilmesine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdure anlatımı ve sanığın soruşturma aşamasındaki samimi ikrarına göre sanığın zincirleme bir biçimde mağdureyi anal ilişki ve özel bölgelerine dokunma şeklindeki eylemlerle cinsel yönden istismar ettiği, eylemler arasındaki zaman dilimi dikkate alındığında sanığın eylemlerinin fiili ve hukuki kesintiye uğramadığının anlaşıldığı, sanığın farklı zamanlarda aynı suç işleme kararı iradesiyle mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerine devam ettiği, sanığın ilk eylemini gerçekleştirdiği zamanın mağdure, sanık ve tanık anlatımları ile net bir şekilde tespit edilemediği, bu haliyle sanığın ilk eylemi gerçekleştirdiği tarihte mağdurenin on iki yaşından küçük olup olmadığı hususunda Mahkemece şüpheye düşüldüğü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince bu durumun sanık lehine değerlendirildiği, sanığın ikrara yönelik anlatımları dikkate alındığında mağdureye yönelik cinsel saldırı eylemlerini gerçekleştirirken mağdureye eliyle ve zincir ile vurması hususları ile eylemlerini gerçekleştirdiği sırada bu hususu başkalarına anlatması halinde döveceğini söylemesi dikkate alındığında sanığın, mağdureye yönelik cinsel saldırı eylemini gerçekleştirirken cebir ve tehdit uyguladığının anlaşıldığı, mağdure ile sanığın nüfus kaydına göre öz kardeş olduklarının anlaşıldığı, bu hususların cinsel saldırı eyleminin nitelikli hallerini oluşturduğu, ayrıca her ne kadar mağdure on sekiz yaşını tamamladıktan sonra gerçekleşen eylemler nedeniyle sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan da cezalandırılması talep edilmiş ise de, sanığın suç kastının kesintiye uğramadan eylemlerini devam ettirmesi de dikkate alınarak devam eden eylemlerinin bir bütün halinde daha ağır cezayı gerektiren “Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı” suçunu oluşturduğu, sonraki eylemlerin zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği belirtilerek sanık hakkında hukuki süreç başlığının ikinci bendinde yer alan şekilde hüküm tesis edildiği görülmüştür.
2. 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastına dayanan kusurunun ağırlığı ile suç sebep ve saikleri dikkate alınarak sanık hakkında takdiren temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmamış; sanığın sabıkasız kişiliği, duruşmadaki tutum ve davranışları ile verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri nedeniyle sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığından hatalı olarak gösterilen suç tarihinin 23.11.2021 ve öncesi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalarda tutarlı beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrar içeren savunmaları, tanık M.Ç’nin beyanı, adli görüşme raporu ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak müdafii huzurunda alınan sanık savunmasına ve sanığın ikrarına rağmen raporlarda bulgu olmamasına, sübuta yönelik hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Dosya kapsamı ile bölge adliye mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.08.2022 tarihli ve 2022/1549 Esas, 2022/2130 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.