Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2008/8268 E. 2010/7430 K. 22.11.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2008/8268
KARAR NO : 2010/7430
KARAR TARİHİ : 22.11.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/08/67066

…’ı kasten öldürmekten, …’i silahla tehditten sanık …’in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, …. tehditten beraatine ilişkin (…) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/12/2007 gün ve 61/236 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, mağdur …’i tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğine, mağdur …’i tehdit suçunun sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
2)Sanık …’in mağdur …’yi silahla tehdit suçu yönünden;
Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562 maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.