Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/17401 E. 2023/5135 K. 24.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17401
KARAR NO : 2023/5135
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/204 E., 2021/954 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlenmesine Dair Kanun
‘a muhalefet
SUÇ TARİHLERİ :26.03.2011 – 27.03.2011 – 29.03.2011 – 01.04.2011 – 15.04.2011- 16.04.2011 – 03.05.2011 – 05.05.2011 – 23.05.2011 – 26.05.2011- 11.06.2011-30.06.2011-25.07.2011-29.07.2011- 06.08.2011-16.08.2011 -17.08.2011
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2019/204 Esas, 2021/954 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları, 5 … maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 … hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, katılan Kurum lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğiyle sınırlıdır.

III. OLAY VE OLGULAR
1.26.03.2011 – 27.03.2011 – 29.03.2011 – 01.04.2011 – 15.04.2011 – 16.04.2011 – 03.05.2011 – 05.05.2011 – 23.05.2011 – 26.05.2011 – 11.06.2011 – 30.06.2011 – 25.07.2011 – 29.07.2011- 06.08.2011 – 16.08.2011 – 17.08.2011 tarihlerinde sanığın seyyar tezgahta ve poşet içinden kaçak sigara satarken yakalandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında elimden başka bir iş gelmiyordu, herkes yaptığı için ben de yaptım şeklinde beyanda bulunarak atılı suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Katılan vekilinin temyiz isteğinin vekâlet ücreti ile sınırlı olduğu gözetilerek hükmün sair yönleri incelenmemiştir.

2.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilerek lehine vekâlet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan … adına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2 ve 3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2019/204 Esas, 2021/954 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin vekâlet ücretine hasrettiği temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan vekâlet ücretine ilişkin bendin çıkartılarak yerine “Katılan … kendini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.