YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14433
KARAR NO : 2023/2079
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel taciz, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/660 Esas, 2015/945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz suçundan aynı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan aynı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/660 Esas, 2015/945 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/172 Esas, 2020/5795 Karar sayılı kararı ile özetle, kasten yaralama suçu yönünden eylemin bıçakla gerçekleştiğine dair şüphe oluştuğu nazara alınıp katılan mağdurenin ayrıntılı beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği, cinsel taciz ve hakaret suçları yönünden sanığın sarf ettiği kabul edilen sözlerin 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesinde yer alan fikri içtima düzenlemesi nazara alınarak cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken hakaret ve cinsel taciz suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/56 Esas, 2021/832 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz ve hakaret eylemleri bütün halinde cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek cinsel taciz suçundan aynı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/56 Esas, 2021/832 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/26853 Esas, 2022/1146 Karar sayılı kararı ile sanığın işlediği cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarının üst sınırlarının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun’un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz ve hakaret eylemleri bütün halinde cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/522 Esas, 2022/618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz ve hakaret eylemleri bütün halinde cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek cinsel taciz suçundan aynı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.11.2022 tarihli ve 9-2022/118653 sayılı temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama, baştan beri değişmeyen tanık beyanları, aldırılan adli rapor ile de desteklenen ve bu nedenle doğru kabul edilip hükme esas alınan katılan beyanları, sanığın kısmen tevilli ikrar içerir suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilip itibar edilmeyen kaçamaklı savunmaları, aldırılan adli rapor, tutulan kolluk tutanakları birlikte değerlendirildiğinde; olay günü katılan ve dosyada tanık olarak dinlenen kardeşi …’nın Elâzığ Kültür Park’ta bulundukları sırada sanığın yanlarına gelerek katılana hitaben “Kaşar, benimle çık, sana 100 TL vereyim, beni rahatlat” dediği ve bu sebeple katılan ile aralarında çıkan tartışma esnasında, katılanın bozma sonrasında alınan beyanı ile de sabit olduğu üzere, sanığın bıçak ile katılanı yaraladığı, sanığın katılana sarf ettiği sözler kapsamında hakaret ve cinsel taciz suçları arasında 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesinde yer alan içtima kuralları çerçevesinde değerlendirme yapıldığında eylemin daha ağır cezayı gerektiren cinsel taciz suçunu oluşturduğu, böylelikle sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve cinsel taciz suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği 1412 sayılı Kanun’un yürürlükte bulunması karşısında, Tebliğnamedeki 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında temyiz dilekçesinde temyiz sebebi gösterilmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/522 Esas, 2022/618 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.