Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/15369 E. 2023/3737 K. 17.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15369
KARAR NO : 2023/3737
KARAR TARİHİ : 17.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/172 E., 2015/1970 K.
SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu’na aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/172 Esas, 2015/1970 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu’nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, 10.12.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak 13.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6582 sayılı Kanun’un 1 … maddesiyle (mülga) 1111 sayılı Askerlik Kanunu’na (1111 sayılı Kanun) eklenen geçici 52 nci madde kapsamında bedelli askerlikten faydalandığına, dolayısıyla hakkında verilen adlî para cezasının iptal edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Askerlik yükümlüsü sanığın süresinde yoklama işlemlerini yaptırmadığı, bu sebeple hakkında para cezasını içeren idarî yaptırım kararının bulunduğu ancak yine süresi içinde askerlik şubesine müracaat etmeyerek yoklama kaçağı olmaya devam ettiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; Marmara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Akademisi Bölümünden 2009 yılında mezun olduğunu, bir çok kez GBT’ye (genel bilgi toplama sistemi) girdiğini, hiç asker kaçağı çıkmadığını ancak 2014 yılının Temmuz ayında otelde kalırken iki memurun gelerek asker kaçağı olduğunu söylediklerini, belgelerini gösterdiğini, kendisine evrak imzalattıklarını, aynı yılın … ayında yedek subaylığa başvurduğunu, bedelli askerlik kanunu çıkınca 21.01.2015 tarihinde bedelli askerlik yaptığını beyan etmiştir.

3.Kırıkhan Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin, 02.10.2014 tarihli ve 4100 Esas, 167 Karar sayılı idarî para cezası kararı, idarî para cezasının tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.1632 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan yoklama kaçağı olmak suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idarî para cezası bulunması gerekmektedir.

2.Somut olayda; sanık hakkında yoklama kaçağı kabahatinden verilen Kırıkhan Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin, 02.10.2014 tarihli ve 4100 Esas, 167 Karar sayılı idarî yaptırım kararının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10 uncu maddesine göre öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken 24.10.2014 tarihinde doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı ve annesi Haççe … şeklinde şerh konularak ikmal edildiği, şerhte annesinin sanıkla birlikte aynı konutta ikamet edip etmediği ve tebligatı almaya bariz surette ehil olup olmadığının belirtilmediği görülmekle; idarî yaptırım kararının tebligatının usulüne uygun olmadığı ve dolayısıyla sanık hakkında usulüne uygun şekilde kesinleşmiş bir idarî para cezasının bulunmadığı anlaşılmakla; Mahkemece unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/172 Esas, 2015/1970 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.