YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/3433
KARAR NO : 2010/5976
KARAR TARİHİ : 22.09.2010
…’ı kasten öldürmekten, …’ı yaralamaktan sanık … (… oğlu, 1986 doğumlu), …’ı iki kez ayrı ayrı ve …’ı yaralamaktan sanık …, … ile …’ı yaralamaktan, öldürme suçuna iştirakten sanık …’un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, …’in öldürmeye azmettirmekten, diğer sanık 1945 doğumlu …’un da yaralamadan beraatlerine, …, … ve …’nin kasten yaralama eylemlerinden ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (MANİSA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2009 gün ve 733/75 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, 1986 doğumlu sanık … müdafi duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık … hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık … hakkında mağdur-müdahil …’yi kasten yaralama suçundan açılan dava ile ilgili hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın (1986 d.lu) kasten insan öldürme, mağdur …’ ı kasten yaralama, sanık …’ un Mağdur … ve …’ ı kasten yaralama, sanık …’un mağdurlar … ve … ile maktule yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık …’ın (1945 d.lu) kasten yaralama, sanık …’ un insan öldürmeye azmettirme suçları ile ilgili elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanıklar…, … ve … …’ın kasten yaralama eylemlerini meşru savunma sınırları içerisinde işlediklerinden bahisle 5237 sayılı TCK.nun 25. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde düzeltme nedeni dışında
isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada tahrikin varlığına, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; sanıklar…, … ve …’ ın kasten yaralama eylemlerini meşru savunma sınırları içerisinde işlediklerinden bahisle “5237 sayılı TCK.nun 25.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, beraatlerine” karar verilmesi yerine yalnızca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırıysa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının, “5237 sayılı TCK.nun 25. ve CMK.nun 223/2-d.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, ayrı ayrı beraatlerine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
22/09/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı… …’in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafi Avukat …., ‘ın yokluğunda 23/09/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.