YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12503
KARAR NO : 2023/970
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2015 tarihli, 2015/1900 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddeleri uyarınca cinsel taciz iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli, 2015/1011 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının d bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları ile aynı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.03.2020 tarihli ve 14- 2016/94714 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği ; hükme beyanları esas alınan tanıkların katılanın akrabaları olduğu, dosyada mahkumiyetine yeterli somut delil olmadığı, dosyadaki ifadelerin çelişkili olduğu ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay tarihinde katılanı cep telefonundan arayarak katılanla birlikte olmak istediğini söyleyerek “benimle bir kere yat bir kere yatmakla o….pu olunmaz” şeklinde cinsel içerikli sözler söylediği, bu sözleri olay sırasında katılanın yanında bulunan tanıklar …. ve ….’ ın da duydukları, bu şekilde sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik aşamalardaki çelişkili beyanlarına itibar edilmediği, katılanın soyut beyanı dışında başkaca delil elde edilemediğinden 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin uygulanmadığı, sanığın getirtilen adli sicil kaydından anlaşılan geçmişi, suç işlemekteki ısrarlı tutumu, dosya kapsamından anlaşılan sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde sanığın cezasının kanundaki özel indirim nedenleri dışında sanığın cezasının daha da indirilmesi için bir neden bulunmadığı kabul edildiğinden aynı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli, iddia ve kabul edilen olayın tanıkları ile sanık arasında husumet bulunduğuna dair savunma, katılan tarafından bildirilen numaralar üzerinde karşılıklı arama ve aranma kayıtları ile mesaj atıldığına dair yapılan iletişim tespiti bilgileri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, savunmada ileri sürülen husumet iddiaları ile iletişimin tespitinde yer alan bilgilerin dosyada yer alan delillerle birlikte değerlendirilmesi ve gerektiğinde mahkemece katılan dinlenmek suretiyle bu kayıtlar kendisine sorularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde bu konuda herhangi bir tesbitte yapılmaksızın yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, bu sebeple tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli, 2015/1011 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi