Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/473 E. 2023/2661 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/473
KARAR NO : 2023/2661
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Sanık müdafiinin usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karar üzerine temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

İlk Derce Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık ile katılan mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ile katılan mağdur vekilinin temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/1948 Esas, 2021/2002 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında kurulan hükümlerde alt sınırdan uzaklaşılarak üst hadden cezalandırılmasına ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İstemi
Mağduru ağlamasın diye kucağına aldığında yanlışlıkla elinin cinsel organına değdi ise bilmiyor olabileceğine, 5-10 TL para vermiş olabileceğine, mağduru yurttan çıkarıp evine götürmediğine, çıkma ihtimalinin olmadığına, suçlamaları kabul etmediğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Süre tutum dilekçesi ile kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın çalıştığı Kuran kursunun lojmanına 2018 yılı Nisan aylarında mağduru götürerek başkaca kimsenin bulunmadığı ortamda mağdura 10 TL verip, yatağa yatırdığı ve üzerine çıktığı, cinsel organına pantolunun üzerinden beş-on … kadar elini sürdüğü, sonra elini kendi cinsel organına sürttürdüğü, daha sonra elini tutarak zorla kendi cinsel organına yine elbiselerin üzerinden sürttürdüğü, bu olayın 5-10 … kadar sürdüğü, mağdurun yataktan kalkmak istemesi üzerine sanığın mağdura “Sana daha fazla para vereyim, az daha kal” diyerek kalması konusunda ısrar ettiği eylemlerin mağdurun olaydan yaklaşık iki yıl sonra psikolojik rahatsızlığından dolayı hekime götürülmesiyle sanığın eylemlerinden bahsetmesi üzerine intikalin gerçekleştiğ kabul edilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; mağdur beyanı, şikayetçi ifadesi, sanığın aşamalarda alınan savunması, mağdur hakkındaki düzenlenen adli raporlar, uzman görüşleri, müzekkere cevabi yazıları ve teşhis tutanağından ibarettir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin süre tutum istemiyle verdiği temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği, gerekçe içeren temyiz dilekçisini ise gerekçeli karar tebliği üzerine 1 haftalık kanuni süreden sonra verdiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ile katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurun beyanı, mağdur beyanını destekleyen şikayetçi beyanı ile müzekkere cevabi yazıları, adli raporlar, teşhis tutanağı ve sanık savunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık ile katılan mağdur vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/1948 Esas, 2021/2002 Karar sayılı kararında sanık ile katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile
sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.