YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19036
KARAR NO : 2023/2834
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/532 Esas, 2016/910 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … Temyiz İsteminde Özetle
Sanık hakkında verilen beraat kararını temyiz ettiğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde; ” Sanık hakkında müştekilere yönelik cinsel tacizde bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, sanık …’ın … ********’ya söylediği sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu kabul edildiğinden, ayrıca cinsel tacis suçunu oluşturan bir eyleminin olmadığı, sanığın … ******’e yönelik olarak da cinsel taciz suçunu oluşturacak olan bir eylemi olmadığı anlaşıldığından sanığın isnat edilen cinsel taciz suçundan beraatine karar verilerek” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/532 Esas, 2016/910 Karar sayılı kararı katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.