YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7480
KARAR NO : 2023/5205
KARAR TARİHİ : 21.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şuhut Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’in temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına, müştekinin rızası olduğuna, mahkemede tanıklarının dinlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanabileceğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık …’nın temyiz isteği; katılanın çelişkili ve tutarsız anlatımları olduğuna, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine, teşebbüs hükümlerine göre ceza indiriminde hata yapıldığına, resen tespit edilecek sebeplerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; olayda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına dair herhangi bir tespit yapılmadığına, teşebbüs hükümleri uygulanırken 3/4 oranında indirim yapılması gerektiğine, esas yönünden hukuka aykırı kararın sanıklar lehine bozulabileceğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık …’in, eniştesi olan diğer sanık … ile birlikte … köyüne araçla gittikleri ve sanık …’in mağdur … ile evlenmesini sağlamak amacıyla yolda yürüyen mağdure ve annesinin yanında durdukları, sanıkların cebir kullanmak suretiyle mağdure Muhsine’yi araca bindirmeye çalıştıkları sırada mağdure ve annesinin bağırması ve çevredekilerin olay yerine gelmesiyle eylemlerini tamamlayamadan araçla ayrılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulundukları iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden;
Eylemin oluş şekli ve özellikleri olaydan sonra tarafların yargılama aşamasındaki gösterdiği tutum ve davranışları, cezanın sosyal ve uyarma amacı, teşebbüs sebebi ile özgürlüğü kısıtlama suçunda yapılan indirim oranının fiilin ağırlığı ile orantılı olduğu anlaşılmakla Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığından Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanıklar Kadir ve Mustafa’nın temyiz istemleri yönünden;
1. Dosya kapsamı, katılan … ve annesi olan katılan …’nin birbiriyle örtüşen anlatımları, bu anlatımları destekleyen tanık beyanları, adli rapor içeriği, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde cebir kullanarak cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık …’in, suç kastı bulunmadığına, müştekinin rızası olduğuna, mahkemede tanıklarının dinlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık …’nın, katılanın çelişkili ve tutarsız anlatımları olduğuna, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar Mustafa ve Kadir’in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2015/195 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararında sanıklar Mustafa ve Kadir ile Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar Mustafa ve Kadir ile Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.